1 Şub, 2009 Yazar: serdar

Stanley Kubrick için söylenecek çok fazla bişey yok. Büyük usta 1957 de sinema tarihinin belki en antimilitarist filmlerinden birini çekmiş. Film aslında bir grup askerin yoktan yere vatana ihanet ile suçlanıp acımasızca infazlarını ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Fransız subayların rütbe terfisi için binlerce genç askeri nasıl acımasızca ve hunharca ölüme göndermesini konu edinse de asıl anlatılmak istenen savaş ve savaş esnasında insan hayatının değersizliğidir. Savaşın getirdiği maddi yıkımdan ziyade insan psikolojisindeki büyük yıkımı anlatıyor bizlere kubrick. Ayrıca film baştan sona kadar savaşın ve askeri düzenin acımasızlığı ve anlamsızlığını gözler önüne serse de, final sahnesindeki alman köle kızın söylediği o içli şarkıya yavaş yavaş ve hep birlikte eşlik eden Fransız askerlerin yüzlerindeki o tuhaf hüzünlü ifade o kadar çok şey anlatıyor ki, bu kadar iyi bir final filmi de bittabi yüceltiyor.

Film Notu: 8/10